Vinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo Slider

Artikelen

Waarom regels niet voor iedereen werken

deuropslot

Waarom regels niet voor iedereen werken

Het gevoel van "de één verpest het voor de ander” wegnemen

 

De ene mens is de andere niet. Op het werk merken we de verschillen tussen mensen elke dag. Een vraagstuk waar managers mee geconfronteerd worden is: waar wordt de grens getrokken tussen wat toegestaan is op de werkplek en wat niet. 


Is het rechtvaardig om een bepaalde regel of beleid voor iedereen te laten gelden, terwijl de regel in feite maar voor één of twee personen bedoeld is? Denk bijvoorbeeld aan het laten afschermen van bepaalde websites, zodat werknemers ze niet onder werktijd kunnen bezoeken. De meerderheid zal een dergelijke regel onrechtvaardig vinden, omdat “de één het voor de ander verpest”. Maar zou een bedrijf ervoor kiezen om slechts de betreffende personen een regel of restrictie op te leggen, dan zal je horen “dit is onrechtvaardig!” en “anderen worden voorgetrokken of bevoordeeld”.


Waarom is het zo moeilijk goede regels op te stellen? Is er een gulden middenweg?
Het antwoord is in principe eenvoudig. Als bedrijf zal je altijd (huis)regels op grote schaal moeten laten gelden. Blokkeer je bepaalde websites, dan zullen deze voor iedereen van een bepaalde laag of functie in het bedrijf ontoegankelijk moeten zijn. Je houdt het rechtvaardigheidsbeginsel hiermee intact. Geen onderscheid, geen uitzonderingen! Maar hoe staat het met billijkheid? Is het wel éérlijk? En ook: is het wel nódig?

 

Voor de meeste medewerkers zal een dergelijke regel oneerlijk aanvoelen, als een blok aan het been. Hoewel zij zullen begrijpen dat er geen uitzonderingen gemaakt kunnen worden, voelen zij zich toch benadeeld: gestraft worden voor iets dat ze niet hebben gedaan. De pijn kan verzacht worden met goede communicatie. Als de leiding goed communiceert waarom de regel ingevoerd wordt, kan er meer draagvlak ontstaan. Goede communicatie is één van de belangrijkste middelen om een regel geaccepteerd te krijgen. Een ander middel is transparantie. De medewerkers willen weten voor wie de regel allemaal geldt, en waarom wel of niet voor een bepaalde groep. En misschien wel de meest belangrijke vraag van allemaal: is het invoeren van deze regel de enige oplossing? Pakt deze regel de wortel van het probleem aan, of is het meer een vorm van symptoombestrijding? Heeft het management geprobeerd het probleem ook op een andere manier op te lossen?

Als managers ervoor zorgen dat de “benadeelde” medewerkers goede informatie krijgen door deze vragen te beantwoorden, ontstaat er wellicht meer begrip voor en snellere acceptatie van de regel. Aan de andere kant hebben de managers ook een troef in handen, namelijk het “bewijs-het-tegendeel-principe”. Als de medewerkers kunnen aantonen dat zij hun werk onmogelijk kunnen verrichten als een bepaalde regel geldt, dan kan de regel heroverwogen worden. Kunnen de medewerkers dit niet bewijzen, dan blijft de regel gelden. Op deze manier krijgen de medewerkers de kans het vermeende onrecht en ongelijk van het management aan te tonen. Blijkt dat de regel inderdaad overdreven beperkend is, dan doet het management er goed aan de regel te heroverwegen of te herdefiniëren.

sleutel
Regels in een bedrijf werken alleen wanneer ze:

  1. De wortel van het probleem aanpakken.  
  2. Rechtvaardig én billijk zijn.
  3. Opgeheven kunnen worden, wanneer ze niet langer nodig zijn. 

 

 

 

 

 

 

Plan vandaag uw geld voor de toekomst!